Bella – najpiękniejszy i najgrzeczniejszy adopciak

Wszystko zaczęło się w lutym 2020 roku. Nasza ukochana Bella miała wtedy 3 lata. Trafiła do nas z dramatyczną przeszłością; została odebrana od rodziny, która chciała bezdusznie wyrzucić ją z domu na wsi koło Głogowa, pod pretekstem bycia agresywną. Znaleźliśmy ją dzięki zaangażowaniu sąsiadki, która przejęła się jej losem i zorganizowała poszukiwania nowego domu dla niej przez facebooka. Kiedy pojechaliśmy tam, żeby ją zabrać i przywieźć do naszego domu w Katowicach, nawet nie przypuszczaliśmy, jak bardzo odmieni to nasze życie. Myśleliśmy, że ratujemy psa i zmieniamy jej świat, a okazało się, że to ona zmieniła nasz – i to na o wiele lepsze.

Początki wcale nie były łatwe i wymagały mnóstwa cierpliwości. Belka miała ogromne problemy z przystosowaniem się do nowej rzeczywistości i zaufaniem nam. Przez długi czas panicznie bała się załatwiać przy nas. Choć organizowaliśmy jej bardzo długie spacery trwające nawet po 10 godzin dziennie, nic to nie dawało – wstrzymywała się ze wszystkim na dworze, a po powrocie do domu potajemnie załatwiała swoje potrzeby ukryta za drzwiami sypialni.

Przełom nastąpił, gdy trafiliśmy na mądrą poradę: postanowiliśmy pokazać jej, że jesteśmy jednością i że jest z nami na zawsze. Zaczęliśmy mieć ją przypiętą do siebie na smyczy dosłownie cały czas, także w domu. Belka wszędzie nam towarzyszyła, spędzała z nami każdą chwilę i wreszcie poczuła się bezpiecznie. To dało jej upragniony spokój i w końcu zaczęła bez problemu załatwiać się na dworze.

Jednak prawdziwym przełomem była nasza pierwsza wspólna wycieczka na weekend w Pieniny. Codziennie chodzilismy po górach po 25 kilometrów. To właśnie wtedy puściliśmy Belkę pierwszy raz ze smyczy. Okazało się, że nie zamierza nigdzie uciekać. Po raz pierwszy poczuła całą sobą, że jest pełnoprawną i bezpieczną członkinią "stada". Od tamtej pory na spacery chodzimy bez smyczy, a Bella zawsze pilnuje się by nas nie zgubić. Okazało się też, że Bella uwielbia podróżówać. Zwiedziła z nami 9 krajów.

Mieliśmy ogromny problem z dobraniem odpowiedniej diety dla Belki, ponieważ od samego początku zmagała się z bardzo wrażliwym układem pokarmowym. Testowaliśmy dla niej wiele znanych karm, ale każda próba kończyła się tak samo – udręką dla brzuszka i ciągłymi biegunkami lub luźnym stolcem. Po niektórych karmach wypróżniała się nawet pięć razy dziennie, a po innych dostawała uciążliwego łupieżu i okropnie się drapała. Kiedy przechodziliśmy na karmy mokre, chętnie je jadła, ale cały czas słyszeliśmy, jak przelewa jej się w brzuchu.